Son bir senedir kendimi düşmanlarım üzerinden tanımlamaktan vazgeçtim. Varoluşumu temellendireceğim daha güçlü argümanlar arıyorum. Nihayetinde düşman dediğin bugün var yarın yok. Allah günlerini birbirimiz arasında döndürüp duruyor.
Kendi hayat döngümün karmaşıklığına çözümü İslam’da buluyorum ben. Bana çıkış kapısını bir o gösteriyor yeri geliyor düşüyorum her insan gibi. Ama düşmelerimden umut çiçekleri toplayıp ayağa kalkabiliyorum elhamdülillah. Özümü tüm gerçekliği ile bilen Allah’a sığınıyorum Allah’a dayanıyorum Allah ile dertleşiyorum Allah’ın bana izzet verdiğine de şahit oluyorum.
Özetle içimde düşmanı değil İslam’ı büyütüp yeşertmeye çalışıyorum.
Karşımda onurlu bir düşmanda bulamıyorum açıkçası. Her yanı kaypak olan bu dünyada bir insanın kalbini yarıp bakmadan asıp kesmekte çok insafsızca geliyor bana.
Bugün duydum ki beni benden çok düşünen Peygamber’imi incitmeye çalışmış birileri. İnsanı cahil kılanda bu olsa gerek. Hiçbir şey bilmediği konularda konuşması. Benim Peygamber’imi Taif de taşlamışlar vazgeçmemiş davasından deli demişler itibarını sarsmışlar vazgeçmemiş davasından hicret etmek zorunda kalmış vazgeçmemiş davasından. Yıllar sonra Allah şahit ki bizde vazgeçmiyoruz canımızdan öte sevdiğimiz Peygamberimizden. Nasıl vazgeçebilirim ki beni bilinçli kılan bilincimi açık tutan bu davadan.
Ben derdimi seviyorum arkadaş. Vaslına ermeyi murat ediyorum Allah’tan. İhlaslı bir ömür ve ölüm diliyorum Allah’tan.
Son olarak inanıyorum ki kafirler istemese de Allah nurunu tamamlayacaktır. İki çapulcu ile sönmez içimizdeki bu yangın. Sadece biraz üzer bizi çünkü bu gönül dinidir incinsin istemeyiz Peygamberimizin nazende yüreği.
Sonsuz salat ve selam olsun Sana ya Rasulullah.
Anam babam canım Sana feda olsun.
Allah ellerinden kevseri yudumlamayı bizlere nasip etsin. Amin Amin Amin.